Lekarstwo na złość
Lekarstwo na złość
Dawno, dawno temu i daleko stąd żyła pewna kobieta, która bardzo łatwo wpadała w złość. Cała jej rodzina mocno przeżywała jej ataki złości a atmosfera w jej domu była bardzo ciężka.
Wszyscy w rodzinie: dzieci, mąż, nawet pies, starali się chodzić na paluszkach, żeby tylko nie zdenerwować mamy.
Mama również miała tego dość. Widziała co się dzieje, gdy ona wpada w złość i była zła również na samą siebie.
Pewnego dnia do miasteczka, w którym żyła ta kobieta, przyjechał mędrzec. Mędrzec znany był z tego, że pomagał ludziom w różnych problemach a nawet leczył wiele chorób.
Kobieta postanowiła pójść do mędrca i poprosić o pomoc. Jak postanowiła, tak zrobiła.
Poszła do mędrca i opowiedziała mu o swoich problemach: że wszystko ją denerwuje, to że mąż jest taki powolny, że dzieci jej nie słuchają i nie robią od razu tego o co ich poprosi, pogoda ją denerwuje, pies gdy szczeka ją denerwuje, ale jak nie szczeka, to jego machanie ogonem ją denerwuje. Wszystko! Powiedziała też, że nie może się powstrzymać przed wybuchami złości, krzyczy, napomina, rozkazuje, ale to nic nie pomaga. Jest potem jeszcze bardziej zła na siebie, że nie potrafi opanować swojej złości. Ona jest nieszczęśliwa i jej rodzina jest nieszczęśliwa.
„Mądry człowieku”, powiedziała mama, „pomóż mi proszę, bo już nie mam siły”.
Mędrzec posłuchał, popatrzył, pokiwał głową, chwilę pomyślał i sięgnął do torby pełnej jakiś buteleczek i fiolek. Poszperał i po jakimś czasie wyjął małą buteleczkę. Podając ją kobiecie powiedział: „To jest bardzo cenne i rzadkie lekarstwo. Używaj go ostrożnie i dokładnie zgodnie z moimi instrukcjami. Za każdym razem, gdy ogarnie cię złość szybko zakropl sobie trzy krople tego lekarstwa na język i trzymaj je tam przez dziesięć minut. Uważaj, żeby ich nie połknąć, muszą być cały czas na języku. Jeżeli je od razu połkniesz, lekarstwo nie zadziała”.
Kobieta bardzo szczęśliwa, ale trochę sceptyczna, przyjęła lekarstwo, podziękowała i poszła do domu.
Od tego dnia za każdym razem gdy wpadała w złość sięgała szybko po lekarstwo, brała trzy krople na język i trzymała przez 10 minut. Po kilku dniach zauważyła, że złość szybko jej przechodzi a ona na nikogo już nie krzyczy.
Kiedy mędrzec ponownie odwiedził miasteczko, kobieta poszła do niego, aby mu podziękować. Była niezwykle wdzięczna za to cudowne lekarstwo. Zaciekawiona zapytała mędrca: „Co jest w tym lekarstwie, że tak cudownie działa?”
Mędrzec uśmiechnął się i odpowiedział: „Nie ma w tym żadnego lekarstwa, to jest tylko woda. Złość przemija, gdy zachowujesz milczenie i masz czas pomyśleć dlaczego odczuwasz złość.”
PAMIĘTAJ:
Człowiek w złości mówi słowa bez zastanowienia i jego złość rośnie. Milczenie uspokaja. Modlitwa uspokaja. Gdy wpadasz w złość, nie mów nic, poczekaj i pomódl się. Poproś Boga, aby pomógł ci, aby zabrał złość i dał ci pokój do serca.
ZOBACZ W BIBLII:
„Głupi od razu okazuje swoją złość, lecz roztropny nie zważa na obelgę.” Przypowieści Salomona (Księga Mądrości) 12,16
„Serce sprawiedliwego rozważa, co odpowiedzieć, lecz z ust bezbożnych tryska złość.” Przypowieści Salomona (Księga Mądrości) 15,28
„Ale teraz odrzućcie i wy to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, bluźnierstwo i nieprzyzwoite słowa z ust waszych; Nie okłamujcie się nawzajem, skoro zewlekliście z siebie starego człowieka wraz z uczynkami jego, a przyoblekli nowego, który się odnawia ustawicznie ku poznaniu na obraz tego, który go stworzył.” List św. Pawła do Kolosan 3,8-10
OCEŃ ARTYKUŁ
Inne Opowiadania
Temat
Copyright (c) 2020 Copyright Holder All Rights Reserved.
